Kotwy wpuszczane: osadzanie, mocowanie i kiedy lepiej kupić inną kotwę

Kotwa wbijana to krótka stalowa rurka. Wkręć ją do środka, klin włóż u dołu. Wywierć otwór, wbij, wbij klin, a górna część zrówna się z betonem.

Nic nie wystaje. W tym tkwi cały urok, i to prawdziwy. Rozpórki, podpory rurowe, ściągi szalunkowe, stopy maszyn, tory nadziemne. Wszędzie, gdzie później musi pojawić się śruba, a nic nie może pozostać dumnie.

Jest to również najmniej wybaczająca kotwica w powszechnym użyciu.

Każda złożona obietnica zostaje dotrzymana lub złamana w niewidocznym otworze, napędzanym narzędziem, którego wiele stron nie posiada. Kotwa klinowa wybacza lekko krzywy otwór. Kotwa śrubowa wybacza nieco mały otwór. Kotwa wpuszczana wybacza bardzo niewiele i milczy na ten temat.

Ten przewodnik opiera się na tym, co kontrolujesz. Rozszerzalność wewnętrzna. Narzędzie do osadzania. Osadzanie płaskie w cienkiej płycie. Gdzie należy wbić kotwę, a gdzie lepiej kupić inną kotwę. Następnie rozmiar wiertła i to, co decyduje o wycenie.

Należy pamiętać o jednym: kotwa wbijana trzyma, ponieważ otwór jest odpowiedni, a nie dlatego, że śruba wydaje się ciasna.

Czym właściwie jest kotwica wpuszczana

Spójrz na rysunek. Stalowa rura z grubym gwintem wewnętrznym biegnącym przez większość jej długości. Cztery szczeliny przecinają roboczy koniec. Stożkowy korek osadzony u podstawy, przytrzymywany lekkim zaciskiem lub papierowym kołnierzem.

To jest mechanizm. Bez zacisku, tulei, listka. Stożek rozprężny to sama rura, otwierana przez korek.

Gwint jest wewnętrzny, więc kupujący podają gwint, a nie średnicę zewnętrzną. Kotwa M10 wymaga pręta M10. Korpus wokół tego gwintu jest większy, a wiertło również jest większe. Pomylenie tych trzech wartości to pierwszy błąd w specyfikacji.

Materiały obejmują ocynkowaną stal węglową, ocynkowaną ogniowo, aż po stal nierdzewną. Cynkowanie dominuje w pracach wewnątrz budynków. Stal nierdzewna pojawia się tam, gdzie otwór będzie narażony na wodę, ponieważ kotwa wpuszczana pozostawia w podłodze otwarty otwór, który zbiera wodę.

Zalety tej części: gładkie wykończenie bez łba w chodniku, zdejmowane połączenie z gwintem wielokrotnego użytku, zestawy podkładek docinane na wymiar do śruby, która się nie porusza, wielokrotne przykręcanie i odkręcanie na tej samej maszynie. Niewielkie gabaryty, brak wystającego ramienia zacisku.

W tym, co jest nie tak, to to, że wszystko jest gotowe, zanim śruba dotrze. Jest tylko jedna szansa, żeby ją zamontować. Źle włożony kołek to już złom, a wyjęcie go z gotowej płyty to naprawa, a nie demontaż.

Kotwy wpuszczane z pasującym narzędziem do osadzania. Kołek barkowy nie jest akcesorium — to jedyny element, który umieszcza kołek na odpowiedniej głębokości bez zwijania gwintu.

Jak działa ekspansja wewnętrzna i dlaczego narzędziem do osadzania nie jest stempel

Kołek wbija się w szczelinowy koniec. Szczeliny się otwierają. Ścianki naciskają na beton na zewnątrz. Obciążenie przechodzi z pręta do gwintu, przez rozszerzone ścianki do materiału wokół otworu.

Muszą zostać spełnione trzy warunki.

Otwór musi mieć odpowiednią średnicę. Rozprężanie wymaga szczeliny wystarczająco małej, aby się zamknąć, i wystarczająco szerokiej, aby wejść. Zbyt szeroka szczelina spowoduje, że kołek będzie się przesuwał bez mocnego docisku. Zbyt ciasna szczelina spowoduje, że kotwa nie zostanie osadzona lub beton pęknie, gdy ściany się rozstąpią.

Korek musi sięgnąć odpowiedniej głębokości. Na krótko ścianki są w połowie otwarte. Za nim korek opada w szczeliny i zaczyna wpychać korpus z powrotem do otworu.

Uderzenie musi być skierowane wzdłuż osi. Poza osią, kotwica się kończy, gwint owalizuje, a rozszerzanie jest nierównomierne na obwodzie.

Teraz spójrz na narzędzie. Hartowany stalowy trzpień z kołnierzem. Kołek wchodzi w otwór i opiera się na kołku. Kołek ląduje na krawędzi kotwy. Uderzając w górną część, kołek porusza się, aż kołnierz go zatrzyma. To jest kontrola głębokości, wbudowana w narzędzie, dla danej kotwy i danej średnicy.

Młotek i stempel nie zdziałają nic.

Przebijak jest węższy niż otwór. Przesuwa się i może przetoczyć powierzchnię gwintu, po czym nie zostanie wbita żadna śruba. Nie ma ogranicznika głębokości, więc operator ocenia na podstawie wyczucia i dźwięku. Niektórzy wbijają zatyczkę za głęboko. Inni zatrzymują się przedwcześnie, ponieważ kotwa „czuła się ciasno”.

Zatem: kotwa wbijana stemplem wytrzyma do pierwszej kontroli. Może wytrzymać lata. Wytrzyma aż do dnia, w którym ktoś przyłoży do niej klucz dynamometryczny, obciążenie próbne lub wspornik, który faktycznie przeniesie obciążenie projektowe.

Zwróć uwagę, które ustawienie nie jest tym ustawieniem. To operacja przemieszczenia, a nie momentu obrotowego. Jeszcze niczego nie dokręcasz. Moment obrotowy na pręcie pojawi się później i będzie miał inną wartość i inne przeznaczenie, omówione w naszej uwadze na temat momentu obrotowego śrub i obciążenia zacisku .

Zabudowa płaska i problem płytkiej płyty

„Fluss” oznacza, że ​​górna część kotwy jest na równi z betonem. Nie wystaje, nie jest zagłębiona. Jest na poziomie lub milimetr niżej.

Ta geometria ma konsekwencje, których ludzie nie dostrzegają. Cała kotwa musi zmieścić się w płycie. Wszystko, plus ruch kołka i kurz, którego nie da się całkowicie usunąć.

Opublikowana instrukcja montażu podaje dwie wartości: długość kotwy i wymaganą głębokość otworu. Druga jest większa. Zaznacz wiertło na głębokości otworu. Zamiast tego zaznacz je na długości kotwy, a kotwa będzie osadzona wysoko, kołek wbije się w powietrze, a zestaw będzie bezużyteczny.

Teraz w drugą stronę. Otwór wystarczająco głęboki, by przebić się przez spód, pozostawia roboczy koniec bez niczego, o co mógłby się rozszerzać. W płycie podwieszanej oznacza to otwór w podsufitce, pył pod spodem i kotwę trzymającą stożek betonu z wolną powierzchnią tuż pod nim.

Trzy rodzaje płyt sprawiają, że jest to realne ryzyko.

Cienkie posypki i wylewki. Posypka o grubości 50 mm na płycie konstrukcyjnej nie stanowi podstawy kotwy. Kotwa zostanie osadzona. Zostanie również usunięta wraz z posypką.

Płyty kanałowe. Pustki biegną przez całą długość jednostki. Otwór może się otworzyć, a wtedy ekspansja naciska na nic.

Metalowy pokład z wypełnieniem betonowym. Głębokość wypełnienia nad rowkiem jest często niewielka. Kotwa wpuszczana nad rowkiem to kotwa umieszczona w cienkiej płycie betonowej.

Wykonaj obliczenia przed wyborem długości. Grubość płyty minus otulina minus margines głębokości otworu. Jeśli odpowiedź jest negatywna, kotwa wbijana jest niewłaściwym produktem i brak dbałości o wiertło nie pomoże.

Kolejny koszt, widoczny na gotowej podłodze. Zestaw zlicowany z podłożem zagęszcza powierzchnię, na betonowym rancie o szerokości kilku milimetrów. Zbyt mocne dociśnięcie powoduje odpryskiwanie rantu. Na gotowej podłodze powstaje krater, luźna kotwa i łata. Odprysk wokół kotwy zlicowanej z podłożem to jedna z najczęściej fotografowanych wpadek w tej branży, a winą za to zazwyczaj obarcza się beton.

Kotwa wbijana w klin, tuleję i śrubę kotwiącą

Cztery produkty, cztery odpowiedzi. Nie są one zamienne, a różnica w cenie jest na tyle niewielka, że ​​decyduje przyzwyczajenie.

Nawyk to kiepski inżynier. Oto, co je odróżnia.

Kotwa klinowa to standard na budowie, ponieważ każdy ma ją w furgonetce. Nadaje się do prac z mocowaniem przelotowym: załóż wspornik, załóż nakrętkę, dokręć. Jej zacisk znajduje się pod powierzchnią, więc głębokość i prostoliniowość nadal mają znaczenie, ale niewielki błąd skutkuje zmniejszeniem nośności, a nie zerwaniem kotwy.

Nie należy generalizować w kwestii nośności. Dla jednej średnicy w tym samym betonie, cztery typy nie mają wspólnej wartości liczbowej, a klasyfikacja może się zmieniać między rozciąganiem a ścinaniem, a także między betonem spękanym a niespękanym. Nośność pochodzi z opublikowanych danych dla konkretnej kotwy, średnicy i materiału podłoża. Wszystkie inne wartości to przypuszczenia z przecinkiem.

Odległość od krawędzi, odstępy i dwa przypadki, w których zakup jest błędny

Rozszerzanie rozchodzi się na zewnątrz we wszystkich kierunkach. W pobliżu wolnej krawędzi beton po jednej stronie jest cienki i ciśnienie musi gdzieś się ulotnić. To, co się upuszcza, to stożek betonu, często z kotwą nadal idealnie osadzoną w środku.

Minimalna odległość od krawędzi i odstępy między nimi pochodzą z opublikowanych danych dla danej kotwy i średnicy. Nie z połowy głębokości osadzenia, która jest wartością krążącą na budowie i równie często błędną, co prawidłową. Nie z tego, co zostało wykonane podczas ostatniej pracy.

Dwie kotwy umieszczone bliżej niż podany odstęp dzielą stożek naprężeń. Żadna z nich nie wie o obecności drugiej i obie tracą nośność. Rząd kotew wzdłuż podstawy ściany, rozmieszczonych na oko, to typowa wersja tego rozwiązania. Rysunek wskazywał 200 mm. Wiertło wskazywało 180 mm, ponieważ przeszkadzał pręt zbrojeniowy.

Następnie wiertło zatrzymuje się na stali. Operator przesuwa otwór. Teraz jest on bliżej krawędzi, albo bliżej sąsiedniego, albo obu, i nikt tego nie rejestruje. Kotwa się osadza, śruba wchodzi, a połączenie znajduje się poza geometrią przyjętą przez dane.

Oto dwa warunki, które całkowicie wykluczają ten produkt.

Spękany beton. Kotwa działa poprzez nacisk na ścianę otworu. W pęknięciu ściana jest już podzielona na dwie części. Rozprężanie powoduje otwarcie pęknięcia zamiast jego zaciśnięcia. Płyty na gruncie, które się poruszają, strefy rozciągane i wszelkie konstrukcje, w których spodziewane jest pękanie, wymagają kotew dopuszczonych do stosowania w spękanym betonie. Zgodnie z normą ACI 355.2 jest to zdefiniowany program badań; zgodnie z Europejską Aprobatą Techniczną (ETA) jest to ocena szczegółowa. Kotwa wpuszczana oferowana do betonu niespękanego nie staje się kotwą do betonu spękanego, ponieważ ktoś wybrał dłuższą.

Praca nad głową. Ustawienie go do góry nogami to źle wykonana praca. Korek może wypaść z rury, zanim się go uderzy. Pył spada na twarz i z powrotem do otworu. Uderzenie musi być wykonane w górę, jedną ręką, z drabiny, z narzędziem balansującym na obręczy o szerokości kilku milimetrów. Kołki kotwiące. Korek wchodzi krzywo. Nikt go później nie widzi, ponieważ jest nad głową i równo z podsufitką.

W przypadku sufitów przenoszących rzeczywiste obciążenia, rozważ zastosowanie kotwy klinowej, kotwy wkręcanej z opublikowanym obciążeniem lub kotwy wklejanej. Wszystkie trzy zapewniają prostszą drogę montażu.

Osadzone równo z płytą. Nic nie wystaje, nic nie można sprawdzić z góry, a całe połączenie opiera się na otworze, który został wywiercony i dokładnie oczyszczony.

Pręt, nić i co się dzieje, gdy osiągnie najniższy punkt

Kotwa wpuszczana to gniazdo. Sama niczego nie utrzymuje. Nośność zależy od systemu: kotwy, pręta i betonu.

Pręt nie jest więc dodatkiem. Gwintowany pręt klasy 4.8 w dobrej kotwie tworzy połączenie podatne na działanie pręta. Pręt ze stali nierdzewnej w ocynkowanej kotwie w mokrym zakładzie tworzy połączenie galwaniczne, a kotwa jest anodą i częścią, której nie można wymienić.

Następnym krokiem jest zazębienie. Pręt musi być wkręcony na tyle głęboko, aby udźwignąć kotwicę. Zbyt małe wkręcenie może spowodować zerwanie gwintu lub wyciągnięcie pręta z kotwicą. W opublikowanej instrukcji podano minimalne zazębienie. Należy go użyć.

Teraz porażka, która trafia w ręce doświadczonych. Wędka uderza w dno.

Wewnątrz kotwy, kołek ustalający znajduje się u podstawy otworu. Zbyt długi pręt, zbyt płytki otwór lub kołek wbity głębiej niż powinien – wszystkie te elementy dają ten sam rezultat: pręt dociera do kołka, zanim element mocujący zostanie zaciśnięty.

Klucz się dokręca. Instalator przerywa. Wspornik nadal jest luźny, a szczelinę wypełnia podkładka, której nikt nie udokumentował. Kilka miesięcy później połączenie zaczyna grzechotać, a winna jest kotwa.

Co gorsza: obracaj się, a pręt wbija kotwę w otwór. Rozpórka, która ją utrzymywała, teraz działa w odwrotnym kierunku. Kotwa unosi się, beton wokół niej pęka, a mocowanie wypada z końca śruby. To jest nie do pomylenia w dłoni i bardzo trudno to wyjaśnić w raporcie.

Dwa nawyki temu zapobiegają. Znajomość użytecznej głębokości gwintu, zmierzonej na próbce, i umieszczenie maksymalnej długości pręta na rysunku. I nigdy nie używaj pręta do osadzania kotwy: wkręcanie śruby i uderzanie młotkiem w łeb powoduje nierównomierne wbijanie kołka bez kontroli głębokości.

Jest też to, co ludzie wkładają w otwór. Gwint jest standardowym gwintem M, więc wszystko, co ma pasujący gwint, będzie działać: śruba dociskowa, kawałek gwintu pełnego z zadziorem na końcu, śruba z zestawu mieszanego bez oznaczenia klasy. Każda decyzja dotycząca połączenia jest podejmowana w furgonetce przez osobę, która była najbliżej.

Dlatego dostawa kotew i elementów złącznych powinna być traktowana w jednym kontekście. Dostawca, który oferuje obie te usługi, może określić, która klasa pręta pasuje do kotew i która powłoka jest odpowiednia dla danego środowiska, zamiast wysyłać dwa kartony, które nigdy nie zostały zaprojektowane z myślą o spełnieniu tych wymagań.

Tolerancja otworu, rozmiar wiertła i wiertło, które wykonało zbyt dużo pracy

Otwór to żeńska część łącznika. Wszystko, co kotwa robi, robi to na tej powierzchni.

Zacznij od średnicy. Użyj rozmiaru podanego w instrukcji dla danej kotwy i tej średnicy. Nie najbliższego wiertła imperialnego. Nie tego, które sprawdziło się w innej marce. Nie kolejnego rozmiaru, ponieważ kotwa była ciasna ostatnim razem.

Następnie spójrz na wiertło. Wiertła do muru zużywają się. Zużyte wiertło tnie za mały otwór na czubku i za duży wzdłuż rowków, przez co otwór staje się stożkowy i nieco większy. Wiertło SDS tnie nieco ponad nominalną średnicę, nawet gdy jest nowe, z powodu bicia i działania młotka. Opublikowany rozmiar wiertła na to pozwala. Nie pozwala on na wykonanie czterystu otworów.

Zbyt duży rozmiar kołka spowoduje dalszą drogę, zanim wgryzie się w beton. Może on dotrzeć do końca drogi, gdy ściany są ledwo obciążone. Zbyt mały rozmiar spowoduje, że kotwa nie wejdzie, wejdzie z kołkiem częściowo wbitym lub rozszczepi beton podczas otwierania się ścian. Żadne z tych działań nie jest widoczne z powierzchni.

Głębokość to trzecia liczba. Zaznacz wiertło na głębokości otworu, a nie na długości kotwy, i wierć do oznaczenia za każdym razem, łącznie z ostatnim otworem danego dnia.

Czyszczenie to czwarty etap i to właśnie tam powstaje najwięcej awarii. Pył to ściśliwa warstwa między kotwą a betonem. Kołek się wbija, pył się gromadzi, kotwa wydaje się być zamocowana, a nacisk na ścianę stanowi ułamek tego, jaki powinien być. Pompa do przedmuchiwania i sztywna szczotka to nie są czynności opcjonalne. To one stanowią instalację.

Wkręcanie korka za pomocą odpowiedniego narzędzia. Ramię zatrzymuje korek na odpowiedniej głębokości, a sworzeń utrzymuje uderzenie na osi kotwy, a nie na gwincie.

Które zmienne zmieniają liczbę? Nikt nie powinien cytować pojemności z artykułu, a ten tego nie zrobi. Poniżej znajduje się lista rzeczy, które ją zmieniają, oraz te, które zostały już naprawione na rysunku.

Projekt naprawia cztery z nich na papierze. Ćwiczenie rozwiązuje resztę w jedno popołudnie. Kotwica nie jest zawodna. Ma więcej możliwości, żeby się zepsuć niż większość, i prawie żaden nie pozostawia śladów.

Pola specyfikacji decydujące o ofercie

Większość ofert na kotwy jest porównywalna pod względem ceny, ale nie pod względem zakresu. Dwie oferty na „kotwy wpuszczane 10 mm” mogą obejmować różne długości, różne rodzaje stali, różne powłoki, a tylko jedna obejmuje narzędzie do osadzania.

Rozwiązaniem jest lista, którą wypełnia się raz i wykorzystuje ponownie dla każdego źródła.

Dwa pola są najczęściej pomijane. Pierwsze to narzędzie do osadzania: zapytaj, czy jest dołączone, ile ich jest i czy każda średnica ma swoje własne. Drugie to dowód. W przypadku konstrukcji konstrukcyjnych, ramy konstrukcyjne są zgodne z normą ACI 355.2 dotyczącą kwalifikacji kotew mechanicznych wklejanych w gotowych elementach, a projekt zgodnie z normą ACI 318, rozdział 17. W Europie jest to ETA. Zapytaj, która z tych norm obejmuje konkretny produkt, średnicę i materiał bazowy.

Następnie zapoznaj się z opublikowaną instrukcją montażu kotwy. Jest ona krótka i odpowiada na większość pytań zawartych w tym artykule, dotyczących jednego produktu: rozmiaru wiertła, głębokości otworu, kolejności czyszczenia, narzędzia montażowego, zazębienia, odległości od krawędzi i rozstawu. Szerszy zakres doboru opisano w naszym przewodniku producenta kotew betonowych . W przypadku samego zapytania, struktura w naszej nocie dotyczącej tworzenia zapytania ofertowego na łączniki niestandardowe ma zastosowanie do kotew z niewielkimi zmianami.

Pytania, które kupujący faktycznie zadają na temat kotew wpuszczanych

Czy mogę zamontować kotwę wpuszczaną za pomocą młotka i przebijaka?

Można, i zdarza się to codziennie. To również najczęstszy powód, dla którego kotwa trzyma mniej, niż zakłada rysunek. Przebijak nie ma ramienia, które zatrzymałoby kołek na głębokości, ani prowadnicy, która utrzymałaby uderzenie w osi. Kup narzędzie do osadzania dla każdej średnicy.

Jak głęboko musi być osadzony?

Tak głęboko, jak wskazuje instrukcja dla danej kotwicy, i nie płycej. Głębokość otworu to inna wartość niż długość kotwicy i jest większa z tych dwóch. Zaznacz wiertło na głębokości otworu.

Czy nadaje się na sufit?

Zazwyczaj nie jest to pierwszy wybór. Kołek może wypaść, zanim zostanie wbity, kurz wpada z powrotem do otworu, a uderzenie jest trudne do wykonania prosto. Mocowania sufitowe są również rzadziej sprawdzane niż mocowania podłogowe.

Co się stanie, jeżeli wywiercony otwór będzie za duży?

Kołek przesuwa się dalej, zanim ścianki rury dotkną betonu. Może zakończyć swoją podróż z bardzo niewielkim naciskiem na ścianę. Kotwa wydaje się być zamocowana, przyjmuje śrubę i przenosi ułamek deklarowanej nośności. Brak widocznych śladów.

Czy kotwę wpuszczaną można wyjąć i użyć ponownie?

Nie. Po wbiciu kołka rura się rozszerza, a kotwa staje się częścią płyty. Jej wyjęcie niszczy otwór. Pręt można wyjmować i wkładać z powrotem tak często, jak się chce, ale kotwa jest jednorazowa.

Jaki moment obrotowy należy zastosować do śruby?

Niezależnie od tego, co mówią opublikowane dane dotyczące danej kotwy, jej średnicy i materiału bazowego. Jest to wartość instalacyjna, a nie sposób na zwiększenie nośności. Zbyt duży moment obrotowy może spowodować obrót kotwy, zerwanie gwintu lub podniesienie mocowania.

Czy można go stosować w spękanym betonie?

Tylko jeśli dana kotwa jest dopuszczona do betonu spękanego. Mocuje się poprzez nacisk na ściankę otworu, a pęknięcie oznacza, że ​​ściana jest już uszkodzona. Kotwa dopuszczona do betonu niespękanego nie dziedziczy klasyfikacji na spękaną.

Kup kotwę pasującą do otworu, który możesz wywiercić

Kotwa wpuszczana to dobry produkt w odpowiednim miejscu. Równe wykończenie, wyjmowana śruba, nic, o co można się potknąć. Na podstawie maszyny w grubej płycie, osadzona odpowiednim narzędziem w czystym otworze, spełnia wymagania na rysunku.

Problem w tym, że jest on ustalany z przyzwyczajenia, w miejscach, gdzie kotwa śrubowa byłaby bardziej tolerancyjna, a kotwa klinowa bardziej przewidywalna. Cienkie płyty. Sufity. Spękany beton. Otwory wywiercone przez kogoś ze zużytym wiertłem i bez oznaczenia głębokości.

Decyzja sprowadza się więc do czterech pytań. Czy płyta jest wystarczająco gruba, aby ją całkowicie osadzić? Czy beton jest bez spękań, czy kotwa nadaje się do spękań? Czy ekipa poradzi sobie z osadzeniem jej odpowiednim narzędziem w takiej pozycji? Czy otwór zostanie wywiercony i oczyszczony do podanych wartości?

Cztery odpowiedzi „tak” i rozsądny zakup. Każda odpowiedź „nie” oznacza, że ​​inny kotwica będzie tańszą opcją, nawet przy wyższej cenie.

JingleFix dostarcza kotwy i elementy złączne z Ningbo, z dokumentacją dostosowaną do indywidualnych potrzeb klienta, opartą na rysunkach i próbkach, oraz z inspekcją uzgadnianą dla każdego zamówienia. Dwanaście lat doświadczenia w eksporcie. Nasza oferta kotew betonowych obejmuje kotwy wpuszczane, klinowe, tulejowe i śrubowe, a my poinformujemy Cię, gdy któraś z nich okaże się nieodpowiednia dla Twojej płyty.